Nieświszczuk czarnoogonowy

Jeleniogród

Występowanie:

Ameryka Północna

Odżywianie:

W swoim naturalnym środowisku nieświszczuk odżywia się głównie trawami, liśćmi, korzeniami i nasionami. By pokryć zapotrzebowanie na białko, posila się także pasikonikami, dżdżownicami lub chrząszczami. Zdarza się, że poluje również na myszy.

Rozmnażanie:

Nieświszczuki rozmnażają się raz w roku, zazwyczaj na przełomie kwietnia i maja. Ciąża trwa około 35 dni, a liczba młodych w miocie wynosi najczęściej 4-5 sztuk. Małe rodzi się nagie i ślepe.

Czy wiesz że...

W środowisku naturalnym nieświszczuk czarnoogonowy kopie długie korytarze. Ich długość może osiągnąć nawet 5 metrów głębokości i 30 metrów długości. Korytarze te wyposażone są w liczne komnaty (oddzielnie znajduje się sypialnia, toaleta czy spiżarnia). Labirynt korytarzy zaopatrzony jest w kilka wyjść. Wokół wejść do nor uformowane są przez nieświszczuki kraterowe kopce w kształcie wulkanu. Stanowią one miejsce obserwacyjne dla osobników stojących na straży oraz chronią nory przed zalaniem wodą.

Nieświszczuk czarnoogonowy

Jeleniogród

Ameryka Północna

W swoim naturalnym środowisku nieświszczuk odżywia się głównie trawami, liśćmi, korzeniami i nasionami. By pokryć zapotrzebowanie na białko, posila się także pasikonikami, dżdżownicami lub chrząszczami. Zdarza się, że poluje również na myszy.

Nieświszczuki rozmnażają się raz w roku, zazwyczaj na przełomie kwietnia i maja. Ciąża trwa około 35 dni, a liczba młodych w miocie wynosi najczęściej 4-5 sztuk. Małe rodzi się nagie i ślepe.

W środowisku naturalnym nieświszczuk czarnoogonowy kopie długie korytarze. Ich długość może osiągnąć nawet 5 metrów głębokości i 30 metrów długości. Korytarze te wyposażone są w liczne komnaty (oddzielnie znajduje się sypialnia, toaleta czy spiżarnia). Labirynt korytarzy zaopatrzony jest w kilka wyjść. Wokół wejść do nor uformowane są przez nieświszczuki kraterowe kopce w kształcie wulkanu. Stanowią one miejsce obserwacyjne dla osobników stojących na straży oraz chronią nory przed zalaniem wodą.

Piesek preriowy

Jeleniogród

Ameryka Północna

W swoim naturalnym środowisku nieświszczuk odżywia się głównie trawami, liśćmi, korzeniami i nasionami. By pokryć zapotrzebowanie na białko, posila się także pasikonikami, dżdżownicami lub chrząszczami. Zdarza się, że poluje również na myszy.

Nieświszczuki rozmnażają się raz w roku, zazwyczaj na przełomie kwietnia i maja. Ciąża trwa około 35 dni, a liczba młodych w miocie wynosi najczęściej 4-5 sztuk. Małe rodzi się nagie i ślepe.

W środowisku naturalnym nieświszczuk czarnoogonowy kopie długie korytarze. Ich długość może osiągnąć nawet 5 metrów głębokości i 30 metrów długości. Korytarze te wyposażone są w liczne komnaty (oddzielnie znajduje się sypialnia, toaleta czy spiżarnia). Labirynt korytarzy zaopatrzony jest w kilka wyjść. Wokół wejść do nor uformowane są przez nieświszczuki kraterowe kopce w kształcie wulkanu. Stanowią one miejsce obserwacyjne dla osobników stojących na straży oraz chronią nory przed zalaniem wodą.